Ik heb al eerder door een groot stuk van de PS Vita versie gespeeld en ben toen gestopt; misschien is dat de reden waarom ik me meer stoorde aan deze versie. De visuals en karakters blijven ongekend charmant en de muziek is ook nog steeds erg tof (shout out naar track "The Orchards", dit is DE main theme wat mij betreft), maar aan een aantal andere dingen stoorde ik me, waardoor ik me wel vaker afvroeg wanneer de game nu eindelijk voorbij was. - De lengte: de PS4 versie van de game bevat extra levels aan het begin en einde die in de Vita versie (voor zover ik weet) niet aanwezig waren. Ik dacht dat in de Vita versie het altijd het einddoel was om naar de "You" te gaan in de zon (ik weet nog niet of dit ook echt het einde is van de Vita versie). Maar in de PS4 is dit niet het geval; als je bijna bij de "You" bent wordt dit tegengehouden en lijkt het spel opgerekt te worden met secties die eigenlijk beter voor het aankomen bij de "You" konden plaatsvinden. Nu eindigt het spel met een volgorde aan levels die niks lijken bij te dragen aan de logische structuur van het verhaal en er maar gewoon achteraan geplakt lijken te zijn. Dit deed naar mijn mening afbraak aan het verhaal en de game. - Controls: gimmick controls zitten elkaar soms in weg, zoals bijvoorbeeld op de touchpad drukken voor springen via een drum en over het touchpad vegen voor een windvlaag. Het vormen tekenen op de touchpad was op het begin geinig, maar na een tijdje werd het irritant omdat het onprecies is. - Camera issues: de camera was een groot irritatiepunt; wanneer een object tussen het karakter en de camera verscheen werd dat object niet doorzichtig. Dit gebeurde op sommige belangrijke momenten herhaaldelijk wat erg frustrerend was. Daarbij kon je ook niet op alle momenten de camera zelf roteren om dit te corrigeren wat bijdroeg aan deze frustratie. Daarbij leken het karakter en sommige belangrijke delen van de game onderbelicht te zijn wat er voor zorgde dat ze niet opvielen op de momenten wanneer je het nodig had. - Schaduw onder karakter: dit lijkt misschien een klein gemis, maar ik vind het persoonlijk wel een belangrijke; voor zover ik zag was er geen directe schaduw onder het karakter die je helpt bij het positioneren van je karakter als je wilt landen na het maken van een sprong: dit lijkt me best belangrijk in een spel waar je dit voornamelijk doet. De enige schaduw van het karakter die ik zag was de slagschaduw van lichtbronnen in de levels zelf, wat mooi is, maar niet heel functioneel tijdens het spelen. Dit zorgde bij mij voor vele missers tijdens het platformen. - De moeilijkheid van de game: de game is niet heel moeilijk (al wordt deze wel soms onbedoeld moeilijker gemaakt door de bovengenoemde punten!), waardoor ik de game ook wel een beetje saai en langdradig begon te vinden, ik mist wel regelmatig spanning in de game. Vooral de eerdergenoemde levels in de vreemde volgorde begon ik na een tijdje te voelen als irritatiepunt, en de telkens terugkomende tutorial messages van dingen die je een aantal uren geleden al geleerd had waren ook wat vervelend. Ik snap dat de game bedoeld is voor een jongere doelgroep, maar toch vind ik het het benoemen waard. - Het verhaal: dit was op de Vita nog wel charmant, maar bij deze versie realiseerde ik me dat het constante "4th wall" breken wat in de herhaling valt op de manier van "Okay, nu weet ik het wel, kappen a.u.b.". Ik heb gemixte gevoelens overgehouden aan deze game terwijl ik eigenlijk helemaal niet verwacht had deze te gaan hebben. Op zich is deze versie prima voor als je geen Vita hebt. Misschien heeft het spelen op een console waar de game eigenlijk niet voor gemaakt is gezorgd voor mijn gemixte reactie. Misschien ga ik binnenkort de Vita versie opnieuw starten en uitspelen om een eerlijke vergelijking te kunnen maken. Bij deze versie had ik eigenlijk de "definitieve" versie van Tearaway verwacht, maar helaas.