Na de "sequels" van binnen en buiten te kennen, de soundtrack al grijs gespeeld te hebben en al bekend te zijn met de karakters, lag Drakengard al jarenlang vreemd aan te kijken in de kast. Over de muziek is geen twijfel: er zit een prachtige score in die aansluit bij de verschillende omgevingen. Drakengard voelt aan als elke game voor de PS2 ooit. Ik zeg bewust PS2, omdat we het maar beter niet kunnen hebben over de graphics en framerate. Maar ik zeg ook PS2 omdat deze game zo heerlijk simplistisch en tegelijkertijd compleet voelt. Ik ben een groot fan van het klassieke dungeon crawlen, zoals ik in meer recente games echt ben gaan waarderen. Ik heb genoten van de combat, het verhaal en de karakters! Ik ben blij deze gespeeld te hebben, en kom later zeker nog terug voor de extended endings.